Zoutrif

Miriam Sluis

Vincent (1890)

U wist dat ik niet lijdzaam kon toezien hoe St. Willibrordus een stille dood zou sterven, nog voor de parochie goed en wel tot bloei kwam. Ook zonder de zouthandel heeft het dorp een toekomst. De negers van St. Willibrordus dienen Uw woord te horen in een huis dat U waardig is. En het klopt, Vader. De negers van St. Willibrordus zijn andere mensen geworden. God weet hoe zwaar het is om in deze woestenij, waar mensen leven en sterven als wilde dieren, negerjongens tot Godvrezend volk te kneden. Tata di pober, noemen ze me, vader van de armen. Vissen leer ik ze, en timmeren en metselen. Een regenbak bouwden we, zodat het dorp niet door uitdroging zou leeglopen naar de stad. Het is mijn levenswerk, dacht ik. Met het redden van St. Willibrordus red ik ook mijzelf.

Vincent Jansen temidden van pariochianen Sint Willibrordus De kerk van Sint Willibrordus Sint Willibrordus circa 1969