Zoutrif

Miriam Sluis

Ester (1844)

Straks zal ik precies aanwijzen waar ik het wil hebben, mijn eigen praalpaleisje: het definitieve bewijs van onze plaats in de gemeenschap. Als Joden. Eigenlijk ga ik er niet meer zelf op uit. Ik ben 73, zeg. En bovendien rijk genoeg om vermoeiende karweitjes aan anderen over te laten. Maar dit is anders. Het nieuwe landhuis in het buitendistrict, de westelijke divisie, wordt de parel in de familiekroon. Hét bewijs van onze nieuw verworven rijkdom. En het is niet eens zo duur: 25.000 heldu mét zoutpannen en 43 slaven. Zonder landhuis, maar dat vind ik niet erg. Ik wil juist een nieuw ontwerp, met alle contemporaine gemakken. Ik zal ze eens iets laten zien.

Ester Jesurun Graf Ester Jesurun op begraafplaats Beth Haim Landhuis Rif jaren tachtig